aftellen naar verjaardag!

We hebben weer bijna een feestvarkentje in huis! Amelie wordt zondag al 4 jaar. En ze kijkt er dus natuurlijk weer heel hard naar uit.

Plannen heeft ze ook. Zo wilde ze heel de klas én de juf uitnodigen voor een superfeest bij ons thuis. Heel de klas zag ik niet zo meteen zitten, moet ik bekennen :o (ze zitten met 24).
Uiteindelijk hebben we dan toch een compromis bereikt, en heeft ze 4 vriendinnetjes mogen kiezen van haar klasje die mogen komen spelen op zaterdagnamiddag. Dus vertrok ze deze morgen supertrots met 4 uitnodigingen naar haar klasje, waarvan er 2 al meteen hebben toegezegd (de andere 2 heb ik nog niet gezien). Dus hier is het allereerste klasjesgenoten-verjaardagsfeestje al een feit. Ik was het eerst niet van plan, maar omdat ze er zo hard van droomde. Als iemand trouwens leuke ideetjes heeft voor tijdens dat feestje, laat maar komen, want ik weet het nog niet zo goed! (we blijven gewoon hier ;-))

Zondag heeft ze dan het traditionele feestje voor grootouders en meter en peter.

En woensdag wordt haar verjaardag gevierd in het klasje. (Donderdag kwam de paashaas al en vrijdag gaan ze op schoolreis). Dus namiddag rijden Amelie en ik richting Hasselt, naar de boekenwinkel waar de school een lijst heeft liggen om cadeau te doen aan het klasje. En morgennamiddag gaan we kleine cakejes bakken! (ik heb dat nog nooit gedaan :o, maar het lijkt me vrij simpel. Hopelijk gaat het ook nog lekker smaken he ;-))

Dus deze week staat volledig in het teken van haar verjaardag!

windpokken (4)

Zoals te verwachten, heeft Pauline veel meer pokjes als Amelie. Maar eigenlijk heeft ze er precies niet al te veel last van, ze zegt wel eens dat het jeukt, vraagt dan om het in te stippen, en dan is het weer goed. Ze blijft er dus mooi vanaf.

In het weekend was ze wel wat zeurderiger, maar vandaag lijkt ze toch ook terug de vrolijkheid zelve.

Dus nu is het wachten tot al die stomme blaasjes weg zijn...

windpokken (3)

Daar zijn ze dan, de windpokken zijn aan het doorkomen bij ons Paulinetje, net 11 dagen nadat ze bij Amelie zijn begonnen.

Ik was ze verwachtende natuurlijk. Ze was al 2 dagen in hare zeur, dus het leek me wel dat er iets op haar hing. Maar het kon ook gewoon zijn dat ze moe was, omdat ze deze week voor de eerste keer ook in de namiddag terugging naar het klasje.

En als je ze verwachtende bent, kijk je al eens regelmatig op dat lijfje of er al iets te bespeuren viel. Deze morgen had ik 3 puntjes op hare rug gezien, maar dat kon even goed uitslag zijn. Maar deze middag waren die puntjes inderdaad blaasjes geworden, dus daarmee wist ik dat het begonnen was. En bij nader onderzoek zag ik ondertussen veel meer puntjes, dus ik vermoed dat dat ook wel allemaal pokjes zullen worden (als dat zo is, gaan het er veel meer zijn dan bij Amelie)

Ze was heel ongelukkig dat ze namiddag niet terug naar het klasje mocht (oh jee mijn moederhartje) maar mijn verantwoordelijkheidsgevoel heeft haar toch maar in haar bedje gestopt, ze was ook meteen stil.

De kans zit er nu dus wel in dat ze voor de paasvakantie niet meer naar school zal gaan (volgende week vrijdag hebben de allerkleinsten geen school, omdat de andere kleutertjes op schoolreis gaan, en ik weet niet of ze daarvoor al gaat terug kunnen gaan). En dat vind ik eigenlijk wel jammer, omdat ze nu net zo graag aan het gaan was. En na de paasvakantie heb je dan nog eens 10 nieuwe instappertjes, dus wordt het nog veel drukker in het klasje.

Ach ja, niks aan te doen, he. Nu is het maar vooral hopen dat ze er niet te veel last van gaat hebben.

voorbereidingen

Een kopietje uit een vorig berichtje van mij, vorige week ergens, MET toevoegingen:

Goed ik wil dus nog de slaapkamer (dees is af!), dressing (ook klaar!), badkamer, berging, wasplaats (zo netjes als het maar zijn kan!) en bureau reorganiseren. Daarnaast moet ik nog een logeer/speelkamer in orde krijgen. (helemaal in orde!!!! jiehaaa)

En voor onze zoon...Zijn kamertje is in orde. De buggy is omgebouwd in koets. Er ligt al 1 pyamaatje in de kast, de rest moet ik nog per maat sorteren (en wassen!!!).
(alle kleren zijn gesorteerd en liggen netjes te wachten in de kast, wel nog wassen, maar daar wacht ik nog even mee)

Tot zover hetgene dat in orde is...(bwaaaa)

We hebben gene naam, en zolang we gene naam hebben (jawel joh!), kan er niet aan het geboortekaartje begonnen worden.





Ik heb deze week dus behoorlijk hard doorgewerkt (met als gevolg da ik nu iets té moe ben, en overal spierpijn heb *zucht*) Maar ik kan de paniekaanvallen toch al weer een beetje reduceren ;-).
Voor bij de geboorte in de klasjes uit te delen, is ook al voor het grootste deel in orde, en de suikerboontjes worden binnenkort onder handen genomen. En ook aan het kaartje wordt gewerkt. :-). Wieg, parkbekleding, kleertjes en maxi-cosi (dat laatste gaat weer vloeken worden om bdie bekleding erop en af te krijgen) moet wel nog gewassen worden, maar daar wacht ik nog even mee.
Ge gaat zien he, t gaat gewoon nog allemaal in orde komen!!!

zangtalent

en nu ook namiddag!

Paulinetje begint nu goed gewoon aan haar klasje te geraken. Waar ik nu net verwacht had, dat zij iets minder moeite zou hebben met de aanpassing dan Amelie, was het net andersom. Ze heeft het goed gedaan, hoor, maar je merkte toch dat ze even moeite had met de verandering. Vooral aan het gedrag thuis dan, dat was echt VRE-SE-LIJK!!! Ik heb ze echt een paar weken met veel plezier achter het behang willen plakken. De ergste kuren zijn achter de rug, nu zijn het terug de gewone terrible-two-kuren, die al erg genoeg zijn ;-).

Maar ook bij het brengen en het halen van het klasje, zag ik dat ze nu wel echt 'vertrokken' was. En toen ik gisteren polste, of ze ook in de namiddag eens terug naar het klasje wou, (in de namiddag zijn er veel minder kindjes, en dus ook meer aandacht van de juf. Amelie genoot daar echt van)kreeg ik een vrolijke 'ja'. (Amelie vroeg dat al na een week, Pauline heeft dus iets meer tijd nodig gehad).

En zo is ze gisteren dus voor de eerste keer in de namiddag teruggegaan, en ze was heel enthousiast als ik ze ging halen. En vandaag is ze weer terug :-).
Voor de eetzaal vind ik het wel nog te vroeg voor haar.

de naam!

En we hebben de knoop doorgehakt :-).
Onze zoon heeft ne naam!! *juich*