stokje

Ik had ze al op verschillende blogs zien opduiken. Er wordt namelijk een stokje doorgegeven. En Sterretje heeft die aan mij doorgegeven.
En braaf als ik ben, heb ik er meteen werk van gemaakt, seh :D

Wat wilde je later worden toen je kind was?
juffrouw (lager onderwijs). Al van heel jongs af aan wilde ik dit, en dit is zo gebleven tot ik het ben gaan studeren. Om dan tot de ontdekking te komen dat voor de klas te staan, niet mijn ding is…ik heb nog eens een 2e poging gewaagd met de GPB-opleiding, maar voor de tweede maal moest ik toegeven dat lesgeven echt niks voor mij is…en nu weet ik dat dan ook echt :D

Wat ben je dan uiteindelijk geworden?
Ik heb graduaat orthopedagogie gestudeerd, en werk binnen een dienst beschermd wonen voor volwassenen met een mentale handicap.
Momenteel ben ik al een heel tijdje thuis als thuisblijfmama, maar de planning is wel dat ik terug ga werken als de kindjes allemaal naar school zijn.

Hoe wilde je er als kind later uitzien?
Goh, ik denk dat ik daar als kind nooit echt over nadacht, of kan da nie? Als een volwassen vrouw, zeker?

Hoe zie je er nu uit?
Tja ik weet nie of ik er al echt volwassen uit zie, hihi.
Maarre, hoe zie ik er uit? Tja zoek maar een foto van mij op, he ;), mezelf beschrijven kan ik nie zo goe eigenlijk.

Hoe zag de man van je dromen eruit, als puber?
Als jonge puber viel ik op blonde mannen, later ben ik dan toch voor de bruinharigen beginnen zwijmelen. Edward Furlong uit Terminator 2 vond ik een knap venteke.
Ik lette vooral op de ogen (echt waar!)

En wat is het in het echte leven geworden?
bruin haar heeft hij, al zijn het er niet meer zoveel (hihi)
En ik kijk graag in zijn dondere vertederende, lieve, soms schattige ogen.

Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?
2, 3 of 4. Liefst voor mijn 30e.

En wat is het uiteindelijk geworden (of wat zal het worden?)
Momenteel 2 dochters, respectievelijk op 25- en 26-jarige leeftijd.
Het 3e mag er komen voor mijn 30e, maar ik moet mijn ventje nog even wat bewerken. Dus bij deze ;) Nu ja ik heb nog wel even de tijd.
Graag zou ik dan nog een kindje adopteren, ventjelief ook, maar als hij er nu al niet meer als 2 wil? De toekomst zal het uitwijzen...;)

Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?
Ik was als kind een heel makkelijk eterke eigenlijk, ik lustte zowat alles.
Met de typische Vlaamse kost kon je me wel bekoren
boulettekes à la mama met warme kriekskes
rode kool met worst
(jaja echt een makkelijk eterke)
Wat ik niet lustte, was rauwe witloof, spruiten (traditioneel), champignonnekes en vis.

Is dat nog steeds zo?
Nee patatten zijn mijn ding nie meer, en heb ik veel liever pasta’s of wokschotels.
Met lasagnaaaaaaaaaa kan je me veel plezier doen. Ook Mexicaans eet ik erg graag. En sjokolat :D natuurlijk!
Rauwe witloof lust ik nog steeds niet, en van lever moet ik kokhalzen.

Ziezo, taak volbracht.
Ik geef het stokje door aan:
Een lieve vroedvrouw
een tof dorpgenootje
Ik wacht vol verlangen :D op hun antwoorden!

Aiaiai onze kaartjes

Onze nieuwjaarskaartjes bij de we de 1e januari besteld hebben, zijn nog steeds niet aangekomen. Dit duurt nu toch wel erg lang, normaal gaat dat erg vlot. Sebiet is de maand om (of erger nog, het jaar :D) Nu mogen ze toch wel heel erg snel gaan komen, want anders heeft het echt niet meer aan om ze te versturen...

de website

Ge zult het nie geloven! Maar er is nog eens beweging op onze website! Jodelahie! Ik ga proberen er af en toe eens terug wat op te zetten, en ik ben alvast begonnen met het dagboek van Amelie bij te werken! Jaja Amelie heeft haar zegje nog eens mogen doen!
Ook Pauline is al even komen vertellen op haar plekje.

Ik ga proberen er af en toe nog eens werk van te maken...

gelukkig nieuwjaar!

Het is weer zover, een nieuw jaar is aangebroken. 2008...de tijd gaat toch echt wel vooruit.

2007 hebben we dus weer uitgewuifd en zien we nooit meer terug. De ideale dag toch om terug te blikken op het voorbije jaar.

* de verjaardagen van onze meisjes. Pauline mocht haar eerste kaarsje uitblazen, Amelie had er al 2 op haar taart staan.
* het accident van Amelie. Amelie die met haar voorhoofd tegen de chauffage smakt, en zo op spoed belandt om gehecht te worden. Het litteken is echt al erg mooi genezen!
* Amper enkele weken later wordt Amelie opgenomen in het ziekenhuis met het rota-virus.
* onze vakanties. We hebben ons alvast niet ingehouden, en zijn er maar liefst keer 4 keer tussenuit gemuist. Wel telkens in het mooie binnenland (2 keer Reigersnest, 2 keer Bosberg, we hebben de gezinsvakantiecentra nogal gesponsord) 1 van de 4 keren was Werner er niet bij, omdat hij eens een weekje hard wilde doorwerken aan het huisje.
* Dat leidt ons dus tot de verbouwingen. De eerste verdieping is af geraakt, en we zijn verhuisd naar boven. We wonen nu voor ongeveer een jaartje op ons gezellig dakappartementje. De goedkeuring voor de verbouwingen van de benendenverdieping hebben we ook verkregen.
* het verdwijnen van ons bos ;) in onze hof.
* 3 jaar getrouwd! Een kort weekendje naar Gent, voor de eerste keer weg zonder kids. Romantiek ten top!
* voor mij toch ook wel een jaar van twijfel. Adoptie of niet? Studeren of niet? Terug gaan werken of niet? Heb ik nu echt al mijn eerste midlifecrisis meegemaakt? Gelukkig heb ik alles ook terug op een rijtje gekregen.
* de beslissling om nog een jaartje langer thuis te blijven voor de meisjes en de goedkeuring van mijn werk hiervoor.
*Paulientjes evolutie van baby naar peuter. De eerste kruippogingen, de eerste stapjes en de eerste woordjes, nu zijn het er al zoveel meer!
* Amelietje van peuter naar kleuter. Haar eerste schooldag. Het begin van haar schoolcarrière.

We kijken niet alleen terug, we blikken ook vooruit...wat gaat 2008 ons geven? De verbouwingen zullen een centrale plaats innemen in ons leven dit jaar. Deze maand nog zou de achterbouw moeten afgebroken worden en vanaf februari zullen de grote werken dan beginnen. We hopen op een vlot verloop, want met verbouwingen weet je maar nooit. En dat ons huisje eind dit jaar klaar mag zijn!! Dat zou erg mooi zijn.

Ons gezinnetje zal natuurlijk altijd centraal staan. Nog een jaartje langer mag ik thuisblijfmama zijn, er altijd zijn voor de kids, dit met zijn ups en downs!

En de vraag 'en een derde kindje?' is ook al enkele keren gesteld. :D Gek he? Laat me zeggen dat ik altijd eens lach naar Werner en dat hij dan eens zucht en ik dan eens over zijn bolleke aai...en nee, ik ben niet zwanger!!

Rest me enkel nog jullie ook allemaal een voortreffelijk jaar toe te wensen. Dingen toewensen ga ik niet doen, maar sluit zelf even je ogen, en denk aan die dingen die je graag dit jaar ziet gebeuren (hou het een beetje realistisch ;). Dat kleine wensje dat diep in je hartje zit, dat wens ik je toe!

Onze beste wensen voor 2008!!!!

En we hebben een fotootje!

En we hebben eindelijk een fotootje voor onze kerst - oh nee - nieuwsjaarskaart!

Dit is de winnaar:



Ik zal meteen eens kaartekes gaan bestellen bij foto.com, seh.

kerstdrukte (2)

De kerstdrukte blijft hier maar aanhouden. Morgen nog oudejaar vieren en dan keren we terug naar het normale leventje. En deze keer kijk ik er ook naar uit, want het is eigenlijk een beetje té druk geweest, maar gelukkig is het wel allemaal heel plezant geweest.

Om me mentaal voor te bereiden op morgenavond :D, ga ik vanavond op tijd het bedje in kruipen (ben ook weer versnotterd) dus de verslagjes laten nog even op zich wachten. Maar volgend jaar, volgend jaar mogen jullie ze zeker verwachten ;).

kerstdrukte

tis een paar daagskes stil op de blog hier. We zijn er namelijk een paar daagjes tussenuit geweest, en nu hebben we te kampen met 'kerstdrukte'.

Ik ben eigenlijk al een dagje te laat, maar ik wil iedereen een mooie kerst en een fijne eindejaarsperiode toewensen!

ne GPS

Na een afwasmachine, heb ik nog een ding gevonden om op mijn wensenlijstje te zetten: ne GPS! (nee hoor ik vraag niet veel *kuch*)

Zaterdag moest ik naar een dorpje in de buurt van Rotterdam. Zonder vent. Met dochters. Alleen bij de gedachte al brak het angstzweet me uit. Maar na eens lief te lachen naar schoonbroer mocht ik zijne GPS lenen, en voelde ik me al iets zekerder.
De heenweg lukte heel goed. Het zonnetje scheen, en Amelie speelde mee voor GPS: 'rij de snelweg op'. Maar na even toeren zijn ze allebei in slaap gevallen (wat een wonder!!)

De terugweg was iets minder. Het was kwart na 7 's avonds en de meisjes waren moe. Maar het was nog 1,5 uur rijden. Slapen? Nee hoor we wachten tot we in ons bed steken. Dus heeft Pauline het maar op een brullen gezet, en 5 minuten voor aankomst is ze in slaap gevallen.

Gelukkig had ik de GPS om mij de weg te wijzen...

zo veel taken!

Na vorig semester, met allemaal theoretische vakken en een toch wel erg goede uitslag, dacht ik dat ik op mijn sokken deze opleiding zou doorwandelen.
Nu denk ik er al een beetje anders over. Want amai, zo veel taken, lesvoorbereidingen dat daar moeten gebeuren. Ik voel me weer voltijds student...dus ik zal maar eens achter mijn boeken duiken, zeker?

de vloek op mijne afwas

Volgens mij rust er een vloek op mijne afwas. Het is namelijk zo, dat elke keer als ik aan de afwas begin, ik wel onderbroken word. Meestal door die 2 kleine dametjes weliswaar. Pauline die dan plots heel humeurig en zeurderig wordt. Amelie die erg dringend naar de WC moet. Pauline die mijn benen dan uiterst interessant vindt om aan te gaan hangen. Amelie die de gang inglipt om naar boven te trekken (met Pauline er razendvlug achteraan)...Noem maar op. Meestal heb ik mijn handen net in het water gestoken of ze zijn daar. Gek he?
Het hoeven niet altijd de dames te zijn ('slechts' 99 % van de keren). De telefoon of de deurbel gaat ook meestal net dan.

Dus een vloek op een taak die ik toch net zo graag (NIET) doe. Ik weet maar 1 oplossing te bedenken: een AFWASMACHINE! Ja, ik snak ernaar...Misschien deze avond ventjelief er nog eens aan herinneren om mijne blog te lezen :D

Maar realistisch dat ik ben (jawel!!) weet ik dat het nog niet voor meteen zal zijn, aangezien de keuken nog helemaal gaat opgebroken worden en we tijdelijk in een zelfingeengeklust-zoeenvoudigmogelijk-metnietalteveelmogelijkheden-duszekerzonderafwasmachien-keuken gaan hebben. Dus nog even geduld (tiens, staat dat in mijn woordenboek?) GEDULD GEDULD GEDULD. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah.

mijn eerste lesje...

Mijn eerste lesje voor de klas (van mijn medeleerlingen) is een feit, en ik heb het overleefd ;)!

Details ga ik jullie besparen. ;)

in het huwelijksbootje!

Vandaag is het feest in Zwitserland. Inge en ventjelief stappen vandaag namelijk in het huwelijksbootje! Een dikke proficiat!!