nestdrang

Het heeft toch zo z'n voordelen. Al vraag ik me af of ik het niet in extreme mate heb.

Maar de grote poets is dan toch weer gebeurd! Alles is nog eens netjes opgerommeld. En ik kan onbeschaamd volk ontvangen zonder me te verontschuldigen voor de vuiligheid en rommel.En ik ben zelfs bij met mijne strijk! (alé ondertussen ben ik wel al weer nieuwe strijk aan het verzamelen, het is een never-ending-story)

De auto blinkt als nooit tevoren (al moet ik bekennen dat de carwash een handje geholpen heeft, maar dat is nog extra entertainment voor de kids, zij vinden dat geweldig. De binnenkant heb ik 'uiteraard' volledig zelf gepoetst en zo ongeveer ne vuilzak rommel uitgehaald. Doen jullie kids dat trouwens ook, alles meenemen in de auto, om het dan nooit meer mee naar binnen te nemen?)

Ik denk dat ik me nu wel mag belonen met een reep chocolade.

ai ai aikea

We hadden een kapstokske nodig. En een bakske om de kinderboekjes in te steken, want waar het nu in zit, puilt uit. Het ideale excuus dus om richting ikea te rijden! Na wat gefleem bij mijn ventje, kreeg ik hem zelfs zo ver dat hij mee wou op zaterdagnamiddag. Kindjes mochten naar de grootouders (zo gek zijn we nog net niet, haha) en zo werd het nog eens een uitstapje onder ons.

We wilden een heel simpel houten bakske voor de boekjes in te steken (tis ook allemaal tijdelijk he) en we vonden al snel ons ding. Maar daar zat zo geen kaarteke bij waar het ligt in het magazijn, maar wel de uitleg dat het in de afdeling 'opbergen' lag. Niks ingepakt te vinden, dus bedacht ik me maar dat we het bakske zo mochten meenemen. Werner vond het een beetje verdacht, maar we namen het toch maar mee!

Dan op zoek naar een kapstokske en ook daar vonden we meteen ons goesting.

Even de ogen gesloten toen we kinderland voorbij wandelden, en hiep hiep hoera, we hadden helemaal niks extra mee als de 2 dingen die we nodig hadden.

Dan de lange rij trotseren aan de kassa (en ja we kozen weer de verkeerde) en daar stonden we dan met ons bakske en ons kapstokske. Wij gaan altijd in Hognoul naar de ikea, omdat dat het dichtste bij is, maar daar klappen ze dus frans. En madam aan de kassa kende geen woord vlaams natuurlijk. Maar het bakske mocht nie mee, want het was une modèle de exposition. Daar stonden we dan, met alleen ons kapstokske, want we kregen het toch nie uitgelegd da we da nog even wilden gaan zoeken.

Werner ging het kapstokske in de auto leggen, en ik ging al op zoek naar het juste ingepakte bakske. (we hadden niet meer zoveel tijd, want we moesten op tijd terug zijn voor de kinnekes te gaan halen, en we moesten nog uit eten gaan!)
Ik nam Werner zijne GSM mee, en hij ging de mijne dan uit de auto halen, zodat we elkaar wel terug zouden vinden in het grote ikea-land.

Dus ikke heel da ding weer door om dan te ontdekken da er op het ander verdiep ook nog een afdeling 'opbergen' is (hoe maken ze het moeilijk?) en jawel na een beetje zoeken (en heel veel gepuf en gezweet) vind ik ons bakske in de juiste verpakking! Ik besluit alvast naar Werner te bellen dat em zich gereed mag zetten aan de kassa (ik heb geen geld bij of niks), kom ik toch wel op mijn antwoordapparaat uit, zeker? (nog wat meer zweten, haha)

Daar sta ik dan, zonder geld of iets. En schrik da Werner mij levend gaat villen, want hij klaagt altijd da mijne GSM zo veel plat is...ai ai ai toch.

Mijn bakske daar ergens neergezwiept, de kassa's voorbijgewandeld en naar den oto. Ik redeneer dat hij daar dan wel zou wachten. Nee hij redeneert zo niet. En nu? Terug de kassa's voorbijgeglipt...en wonder boven wonder zie ik daar een lief venteke heel ijverig naar zijn vrouwtje zoeken. Ik spring net niet op hem, en zo keren we gezellig terug naar huis mét bakske!!!!

Volgens mij kan dit alleen maar ons overkomen. Maar dat maakt het leven spannend!

dan wilt ne mens sportief zijn...

Op maandag en donderdag ga ik, samen met een vriendin, aerobiccen. Nu waren we echter al een paar weken niet meer geweest, wegens december feestmaand, en vandaag waren we voor de eerste keer terug van de partij (maandag was ik ziek). Is die les op die tijd toch wel gewoon afgeschaft, zeker! (familiale redenen) Dus nu is het enkel nog op maandag.

Dan wilt ne mens al ne keer sportief zijn...

tweedehandsbeurs

Dit weekend was het tweedehandsbeurs (kinderartikelen) van de Gezinsbond in ons dorpje. En ik ben er heel het weekend gaan helpen...Een hele organisatie, hoor, zo'n beurs. 's Zaterdags brengen de mensen hun spullen binnen die wij dan in de zaal zetten om zondag te verkopen. Zo'n 181 mensen hebben hun spullen binnengebracht, en dit met een gemiddelde van 17 stuks per persoon. Dus dat is wel heel wat he. Dus we zijn er de hele dag mee bezig geweest de stuks aan te nemen, te noteren, prijs erop te zetten...Andere mensen sorteerden dit dan allemaal en legden dit op de juiste plaats. Er was heel wat te bezien.

Zondag was het dan de beurs zelf. Mijn taak was rondkijken of alles goed verliep. Om 10 u gingen de deuren open en het is echt ongelofelijk wat een volk daar komt binnenstormen. Tegen de middag zat de grote drukte erop en werd het wat aangenamer. Om 16 u was de beurs dan voorbij en dan...begon het grote werk! Alles terug sorteren persoon, nakijken wat verkocht was, wat niet. Toch wel een jobje van enkele uren.

Maandag kunnen de mensen dan hun geld en niet-verkochte artikelen terug komen ophalen.

Het was dus wel een druk weekend, maar eigenlijk vond ik het toch ook wel heel plezant om er aan mee te werken.

back to school

Mijn eerste avondje op de schoolbanken zit er alweer op! En het is meteen duidelijk geworden dat het toch wel heel wat inspanning en voorbereidingswerk gaat vragen! Maar alé we gaan voor de uitdaging!!! Ik ben benoemd als 'sappige Sofie', en dat zullen ze geweten hebben ook! Hoeplalala!

de drukte begint weer!

Een nieuw schooljaar is weer begonnen, en dan komt er hier ook weer wat meer op het programma te staan. Zo begint volgende week het nieuwe semester van mijn opleiding (lerarenopleiding). Ik hoef maar 1 vak te volgen, maar het is een 6uursvak, dus dat betekent toch 2 avonden per week naar Diepenbeek. En ik vermoed dat we dit semester ook met meer 'huiswerk' komen te zitten, het gaat allemaal wat praktischer worden.

Ik ben EINDELIJK ook terug beginnen sporten, het was hoognodig, en zo ga ik nu dus ook 2 keer per week aerobic volgen, alle spiertjes worden benut, en hopelijk worden de kwabjes (uh) ook weggewerkt. Pauline is ouder als een jaar, het wordt nu toch wel eens tijd dat mijn buikje er niet meer zwanger uit zit (oeps).

Het nieuwe werkjaar van de gezinsbond is ook terug begonnen, en vanaf deze week ga ik met Amelie ook peuterwatergewenning volgen. Dan hebben we de speelgroep nog 1 keer per week, en zo hebben we toch al een goed gevuld programma he. (en dan vermelden we het gewone alledaagse huishouden en kinderanimatie niet eens).

Maar ik kijk er wel naar uit! Dus alé hup we zullen er eens gaan invliegen!

koekjes op het wereldfeest

In Bokrijk was het vandaag wereldfeest! De Gezinsbond organiseerde enkele workshops, waaronder Tanzaniaanse koekjes bakken! Heel eenvoudig en de kinderen vonden het heerlijk! Ik ben er een namiddagje gaan helpen en ik vond het erg leuk om te doen. Papa, mimi en de meisjes kwamen ook een kijkje nemen, en Amelie mocht ook een koekje bakken. Maar dat zag ze niet zitten, want dan moest ze haar handen vuil maken *frons*. Pauline vond het wel erg lekker!

Heel simpel: 1 lepel bloem en 1 lepel water vermengen en goed kneden tot 1 geheel. Daarna maak je er een platte pannekoek van en deze rol je op. Deze bak je dan in olie en daarna nog eens in suikerwater! Heel eenvoudig en toch succes gegarandeerd (behalve als je dochter Amelie heet...)

3 jaar geleden...

zagen we er zo uit:





3 jaar getrouwd dus! hiep hiep hoera voor onszelf! We hebben ons contractje in elk geval al weer voor 7 jaar verlengd ;). 3 jaar later blikken we tevreden terug op ons vaartochtje dat we er tot nu toe al op hebben zitten, ondertussen verrijkt met 2 prachtige dochters!

Om het toch een beetje te vieren, had ik een verrassinkje voor hem klaar: een tripje naar Gent. We zijn gisteren vertrokken en er een nachtje blijven slapen (de kids zijn bij mimi en bompi blijven slapen, en ik heb het lange afscheid overleefd ;) ). Het was zalig genieten! Gisteren was het dan ook nog eens stralend weer, dus dat maakte het des te gezelliger! Yacuzzi, lekker eten, een boottochtje, terrasje doen, een romantische avondwandeling, we deden het allemaal!
Vandaag hebben we dan Gent nog wat verder verkend, tot bovenop de boekentoren...toen is het helaas beginnen regenen, en zijn we maar lekker binnen gaan tafelen! En toen was het dringend tijd om de meisjes terug gaan op te halen.

weeral op stap

Gisteren zijn Werner en ik weer op stap geweest. Amai 3 weken achter elkaar, dat zijn we niet meer gewend. Wat voelen we ons al ouw knorren . Deze morgen stonden we dan ook op met de melding dat we nooit nog op stap gaan, en dat we al uitkeken dat we deze avond terug konden gaan slapen.

We zijn met mijn collega's gaan eten bij de Griek, zoals ze dat hier zeggen. Jaja collega's hoor ik jullie al denken, ik heb ze nog steeds , ook al ben ik al lang niet meer op de werkvloer geweest. De helft van de collega's (voornamelijk mijn vervangsters dus, maar ook nog van iemand anders) kende ik niet eens meer, maar het was gezellig en ook lekker.

Daarna zijn we nog even doorgegaan naar een ambiancecafé. Toen voelde Werner zich helemaal oud... Ik heb nog een beetje meegedanst, maar toen was het voor deze ouw knorren dringend tijd om naar huis te gaan, want over enkele uurtjes zouden onze wekkertjes alweer paraat staan.

Het is dus echt wel erg leuk geweest, maar nu willen we toch weer een paar weken gezellig thuis in de zetel blijven hangen (en om 22 u bed induiken )

boombal

Gisteren zijn we naar een boombal geweest (voor diegenen die dit niet kennen: klik ).

Werner is nu niet bepaald de persoon met het juiste ritmegevoel en danslessen zijn dan ook niet aan hem besteed. Dat vind ik soms wel jammer, want als er iets is dat ik graag doe, is het toch wel dansen, zeker. Maar nu had Werner eens gezegd dat hij zo'n boombal wel eens zou willen doen, en de dansinitiatie daar wel mee wou volgen. Tja, dat moest hij maar 1 keer zeggen, natuurlijk, en aangezien er nu een boombal in de buurt was, waren wij gisteren van de partij, samen met nog een koppel.

Eerst was er nog een optreden van Ambrozijn en om 21.30 was het dan tijd voor de dansinitiatie. De eerste dans die uitgelegd werd, was een doorschuifdans. Dit had Werner niet verwacht (ik wist ook niet goed wat het ging inhouden) en dat vond hij maar niks. Dus na een paar keer doorschuiven hield hij het voor bezien, dus zal er ergens een vrouw zonder danspartner gevallen zijn, vermoed ik...Het was ook niet zo heel makkelijk, die eerste dans.

De tweede dans was dan wel een koppeldans, en die deed hij braafjes mee. Met mij natuurlijk Daarna kwam er weer een doorschuifdans aan de beurt, en daar heeft hij ook meegedaan. Ventje van ander koppel vertikte het doodweg om mee te doen, dus mag ik al bij al nog niet te hard klagen van ventje lief.

Tijdens het eigenlijke boombal hebben we toch een beetje de beentjes kunnen strekken, dus ik ben erg trots op mijn ventje! Hij zei zelfs dat het voor herhaling vatbaar was...over een jaar ofzo

laten we samen een dansje doen!

brilleke

Ik ben gisteren maar eens voor een brilleke gaan zien, ik zal het weer gaan nodig hebben, nu ik 's avonds meer de deur ga uitmoeten. Jaja ik heb mijn bezigheden tegenwoordig.

Ik en brillen, helaas gaat dat dus niet zo goed samen...mijn eerste bril is gewoon verdwenen (= ik ben hem kwijtgeraakt ), mijn tweede bril is onder de auto terechtgekomen (ja zoiets kan alleen mij maar overkomen, vermoed ik ). Dus ik heb het een tijdje afgehouden om een brilleke te gaan halen, maar nu was het dan toch de moment...

Dus ikke gisteren naar een optieker, oogjes laten testen, en dan maar brillekes kiezen. En raar maar waar, op een kwartiertje tijd had ik slechts maar 4 modellekes meer voor me liggen om tussen te kiezen, en hebik uiteindelijk voor het brilleke gekozen waar ik er het strengst mee uitzie, aldus de optiekster (ik weet het, dit zal geen juist woord zijn, maar in mijn woordenboek vind je dit wel terug). Juf Sofie dus, met een streng brilleke

7 jaar

5 februari was voor ons een speciale dag. Dan waren we namelijk 7 jaar samen, ongelofelijk toch, al 7 mooie jaren dat we lief en leed delen. En dat moesten we natuurlijk vieren.

De zaterdag ervoor zijn we uit eten geweest, we hadden nog een kadobon liggen voor een restaurant, dus konden we zelfs gaan eten op de kosten van mijn ouders . We hebben gekozen voor een even-genieten menu en het was erg gezellig. Het was lang geleden dat we nog eens onder ons tweetjes weg waren geweest, dus het was effectief wel genieten. Iets te feestelijk als we waren, hadden we de menu mét aangepaste wijnen genomen, en we waren 'lichtjes' teut. Ik zeker, die toch al 2,5 jaar geen alcohol meer had aangeraakt (op 1 enkele avond na). Dus helemaal in feeststemming beslissen we na het heerlijk genietmenuutje nog even door te gaan naar onze ouwe gouwe club 9. Na daar nog een uurtje rondgehangen te hebben, zijn we toch richting huis gekeerd. Dus nogmaals onze excuses voor mimi die toch wel erg lang op onze thuiskomst heeft moeten wachten

Maar de 5e zelf was het pas de echte genietdag. We zijn er namelijk onder ons tweetjes uitgetrokken naar een saunacomplex, dat was gewoon al 3 jaar geleden en hebben alles nog eens kunnen uitzweten. Daarnaast ook nog genoten van een heerlijke hot-chocolatemassage (wat jammer dat je er niet eens van mag proeven he ;))een gelaatsverzorging en een relaxatiemassage van hoofd, nek en schouders. Hmm, ik ben nog aan het nagenieten...

Het heeft ons echt wel deugd gedaan! Op naar de volgende 7 jaar!