woensdag 18 juni 2008

Het accidentje van Pauline

Iets meer als een jaar geleden nu, hebben ze ons Amelie aan haar voorhoofdje moeten hechten (lees hier ) En als mama heb je daar toch altijd wat hartzeer van, ook al zeggen ze dat dat litteken wel mooi gaat genezen.

Vrijdagavond is Amelie uitgeschoven en recht tegen de tafel aangeknald. Net tussen haar ogen. Meteen goed opgezwollen en blauw. Werner zei toen nog 'dat had niet veel gescheeld of we zaten weer op spoed'

Tja zoiets mag je natuurlijk niet hardop zeggen he. Zaterdagvoormiddag taffelt Paulinetje braaf rond en plots schuift ze uit over de mat. Recht tegen de rand van zo ne curver-box. En dit was er wel door, en ik zag al meteen dat dit weer van datte was. Ik was zo boos op mezelf, al kon ik er niet veel aan doen. Mijn tweede dochter nu ook een litteken op haar voorhoofd? En recht boven haar wenkbrauw, dat valt nog erger op.

Nu ja boos zijn loste niks op, en zo vertrokken we maar weer naar spoed. En daar kregen we idd de bevestiging dat daar een draadje in moest. Werner is met Amelie terug naar huis vertrokken (Amelie moest hier niet bij blijven, vond ik) en zo bleven wij tweetjes over.

Het was net heel druk, dus hebben we lang moeten wachten. En Pauline begon zich al snel te vervelen (ze was heel flink, na de val had ze ook maar heel eventjes geweend)

En toen waren de verplegers en dokter plots daar. Pauline ging braaf liggen en liet de wonde braaf proper maken. Flinke meid. En toen zette de dokter een spuitje. En daar begon het grote verdriet. Dan legden ze een doek over haar gezicht, en raakte ze nog meer in paniek. Mama had het ook wel even moeilijk, maar ik ben de hele tijd bij haar gebleven. Het was een veel minder diepe wond als toen bij Amelie, daar zijn ze een half uur mee bezig geweest, dit was op 5 minuutjes klaar. En van het moment dat ze terug in mama haar armen mocht, was ze meteen terug stil...

Tja, en nu loopt ze dus rond met een grote plakker op haar voorhoofd. En morgen mogen de draadjes eruit. Pff daar nog even door...En hopen dat het toch maar mooi geneest.

1 opmerking:

Nervous midwife. zei

Mo Pientje toch, je hoefde niet jaloers te zijn op je grote zus, hoor... Zijn de draadjes er goed uitgeraakt?